კაპიტალი 2

ეკონომიკა როგორ მუშაობს აბა? მე ხო დიდი ეკონომისტი ვარ და ეხლავე ავხსნი.

fred-flinstone-starsგანვითარების ეტაპი Ν¹

ოდესღაც ადამიანები ცხოვრობდნენ გამოქვაბულებში და ჰქონდათ ის რაც თავად მოჰყავდათ და ნადირობდნენ. თუკი უფრო მეტი მოუნდებოდათ მაშინ აიღებდნენ ქვის ცულებს და შეესეოდნენ  მეზობელ ტომს და აახევდნენ რაც მოეწონებოდათ. ამას ერქვა ქვის ხანის რეკეტი.

განვითარების ეტაპი Ν²

flinstones-fb

მერე იფიქრეს, რაღა ცულებით ვუჩეხოთ ერთმანეთს თავებიო, აგერ ჩემს მეზობლებს კაი ჭყინტი ყველი რომ აქვთ, გადავუტან ჩემს დედალას და გადავუცვლიო. მერე ადამიანმა გამოიგონა ხურჯინი, აჰკიდა მოშინაურებულ ტირანოზავს და დაიწყო სოფელსოფელ სიარული.  ასე დაიწყო ნატურალური მეურნეობის ხანა.

განვითარების ეტაპი Ν³

მაგრამ მერე ხალხმა უკვე დიდი მანძილების გადალახვა დაიწყო და მიხვდნენ რომ აღებ მიცემობისათვის მალფუჭებადი პროდუქტები არ გამოადგებოდათ და გადაწყდა რამე ისეთი ჰქონოდათ, რასაც ყველაფერში გადაცვლიდნენ და დაიწყეს ძვირფასი ლითონებისაგან მონეტების მოჭრა. მერე ადამიანებმა გამოიგონეს ქისები და დაიკერეს ჯიბეები.

thumb_flinstoneგანვითარების ეტაპი Ν4

ძალიან დამძიმდნენ ჯიბეები და დაიკემსნენ ქისები, მაშინ შეთანხმდნენ ადამიანები, მოდი ეს ძვირფასი მონეტები სადმე საიმედო ადგილას გამოვკეტოთ და კარგად შევინახოთ და ქაღალდის ფურცლები ვატაროთ მათ ნაცვლადო. და მერე გჩნდა შემნახველი ბანკი ”დაჩი”.

გულუბრყვილო ადამიანი რომ ვიყო ვიფიქრებდი, რომ რაც დრო გადის ადამიანები უფრო ენდობიან ერთიმეორეს და კიდევ უფრო სანდოები ხდებიან ვიდრე ოდესმე, ვიდრე მაშინ, როცა დათვის ტყავშემოხვეულები დარბოდნენ ქვის ცულებით.  თუკი ეს განვითარება ნდობის მანიშნებელია, მაშინ ჩემი პლასტიკური ბარათი კაცობრიობის ნდობის უზენაესი გამოვლინება ყოფილა.

მომავალში, როცა უკან მოიხედავ და განვითარების განვლილ ეტაპებს გადახედავ, იფიქრებ კაცი, რომ ამ მიწაზე სამოთხის აწყობა შესაძლებელია.

ეხლა ერთი წუთით წარმოიდგინე გაგარინზე პურის საცხობი. რამდენ პურს აცხობს დღეში ეს პატარა, საოჯახო საცხობი? ალბათ, გაცილებით მეტს, ვიდრე მთელ მის სანათესაოს და სამეზობლოს დასჭირდება უახლოესი კვირის განმავლობაში, მაგრამ მაინც აცხობს, რადგან იცის, რომ როცა ამდენ პურს გაყიდის მერე გავა და მეზობლად ციცოს ბუტკაში იყიდის ტომატის პასტას, კარაქს, რძეს, რომელიც ციცოს ძალიან ბევრი შეუძენია, გაცილებით ბევრი, ვიდრე მის ქალ-სიძეს დასჭირდება.

john_lennon_rainbow1

ეხლა ჯონ ლელნონობას დავიბრალებ და წარმოვიდგენ, რომ შეიძლება დადგეს დრო, როცა ვარდანაშვილი თავის ფეხსაცმლის მინი ქაეხანას მთელი სიმძლავრით აამუშავებს და ძალიან ბევრ და ლამაზ აქსესუარს დააწყობს მაღაზიების ქსელში, ოღონდაც მის საქონელს ფასი არ ედება. არც მკერავები და დიზაინერები აიღებენ ხელფასს. რადგან ეცოდინებათ, რომ ისეთი დიდია ურთიერთნდობა ადამიანებს შორის, რომ თუკი ადამიანი მივა და ლენდ როვერის მაღაზიაში ბოლო მოდელის დისკავერის დაქოქავს და მაღაზიიდან გამოიყვანს, ამისათვის კაპიკსაც არ გადაიხდის, რადგან მაღაზიის გამყიდველები ენდობიან ამ ადამიანს და დარწმუნებულები არიან რომ ეს კაცი ძალიან ბევრს და ძალიან ხარისხიანად მუშაობს და თანაც ანაზღაურების გარეშე, და გულაჩუყებულები თეთრის ხელსახოცის ქნევით გამოაცილებენ.

წარმოიდგინე, რომ შრომობ არა იმიტომ, რომ რამეს გიხდიან, რომლითაც უნდა იყიდო ის რაც გჭირდება, არამედ მუშაობ იმიტომ რომ ვიღაცას სჭირდება შენი ნამუშევარი. მუშაობ უსასყიდლოდ და არ გადარდებს, იმიტომ, რომ შენს მეზობლად სხვაც ასე მუშაობს. და კიდევ ერთი უტოპია: ტაქსის მძღოლის შრომაც ისევე ფასული იქნება, როგორც მეცნიერის. . . ფასეული მხოლოდ ადამიანის გულწრფელება და კეთილსინდისიერება იქნება.

heaven22

Dream on!

დღეს პირველი აპრილიაააააააააააააააააააააააააა

john_lennon_imagine_lyrics1

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s