დრო

5

წუხელ ვიდრე ნანო ისტორიის გაკვეთილიდან დაბრუდებოდა, youtube- შევუყევი და კარმინა ბურანას ვერსიების ძიებით კი დავიწყე, მაგრამ ჩემდა გასაკვირად საბოლოოდ გავედი სრულიად სვა სივრცეში. დაწყებული ზიკინასვოლგით” ( აქ, ალბათ, აგული ერისთავი დაამატებდავოლგა, ვოლგა მაწ რადნაია“), ალა პუგაჩოვას შავთეთრი ჩანაწერები 1975 წლის კონცერტიდან, მერე საბჭოთა კონცერტები, სადაც ნეტარად მომღიმარი ბჭყვრიალა ტანისამოსში გამოწყობილი წამყვანები გამოდიოდნენ და ამბობდნენ: “ზასლუჯენნი არწისტ ერესეფესერ …. (მერედასტოინიპაუზა, დარბაზს თვალს გადაავლებდნენ და აგრძელებდნენ) .. ლაურიატ მეჟდუნაროდნიხ პრემიი ….” მერე ერთ ხელს ფარდის მიღმისკენ საოცარი სინაზით მიმართავდნენ დაზასლუჟენი არწისტისგვარსახელმამის სახელს სტახანოვური მოწადინებით დასძახებდნენ და იხუვლებდა ტაში….

მოვძებნე ჩემი ბავშვობის კვირა დილის გადაცემის  „რიტმი, რიტმი, რიტმი“ მუსიკები. ეს გადაცემა განსაკუთრებით კარგად მახსოვს, იმიტომ, რომ კვირა დილას 10:00 იწყებოდა და იმ დროს მთავრდებოდა ეკლესიაში რომ არ დაგვეგვიანა 12:00 წირვაზე. მოკლედ, ბევრი რამე ვნახე: „სკოპიე სკოპიე“ და „ფერიჩიტა“ (დნნ დშნ-ს ორიგინალი ვერსიით), კამაროვა და სკაკუნები…. ხოო, აი ასეთი კონცერტების ვიდეოები და მერე უკვეკლიპებიდა საახალწლო სატელევიზიო გადაცემები

თავიდან მეცინებოდა ჩაცმულობებზე, მოძრაობებზე, განათებებზე…. მაგრამ როცა საათს დავხედე, მივხვდი, რომ ამდენი ხანი უბრალოდ სახალისოდ არ ვიჯექი. მივხვდი, რომ რაღაც სადღაც ძალიან მსიამოვნებდა ამისი ყურება. მივხვდი, რომ სცენაზე აღმართული ვეებერთელა ნაძვის ხეები, ციმციმები და წვიმები ისევე მოქმედებდნენ ჩემზე, როგორც ბავშვობაში. თითქოს ჯადოსნური კავშირი აღმოვაჩინე საკუთარ ბავშვობასთან და ამ განცდას ჩავეჭიდე. განცდა მქონდა, თითქოს დროის მანქანა აღმოვაჩინე და ეხლა ჩემი ბავშვობის ოთახში გავყობდი ხელს.

ყოველ ახალ ვიდეოს ვეძებდი იმ იმედით, რომ უფრო ახლოს მოვიტანდი ჩემს პიონერულ სიყმაწვილეს, ბავშვურ აღფრთოვანებებს… მაგრამ ყოველი ახალი ვიდეოს ჩართვისას ვხვდებოდი, რომ ძააალიან დიდი და გადაულახავი დროის ფენა დევს ჩემსა და ჩემს პატარაობას შორის.  მიჭირდა თავს გამოვტყდომოდი, რომ ის პატარა გაელვებები, რომელმაც ძალიან დიდი ხნით მიმაჯაჭვა ძველ ვიდეოებს, ვერ დამაბრუნებდა ბავშვობაში. ვეღარ ვიგრძნობ, რას ნიშნავს დილით მშობლების ლოგინში ფეხშიშველა შეტანტალება და ერთად ტელევიზორის ყურება, როცა დედა ადრე დგება და საუზმეს გვიმზადებს ყველას და მერე გვეძახის და ჩვენც ვპირდებით რომ მალე ავდგებით, მაგრამ მაინც ვწევართ, იმიტომ რომ სიმღერებიანი გადაცემები მომავალ კვირამდე აღარ იქნება. რას ნიშნავს გაზაფხულზე პირველად გეტრებით სკოლაში წასვლა, რას ნიშნავს შავი წინსაფრების მერე თეთრი წინსაფრით მისვლა გაკვეთილზე. რა განცდაა, როცა ჩუმად გიკეთია ფორმის შიგნიდან საათი და მალავ, რომ არ ჩამოგართვან. როცა ის შიშიც სასიამოვნოა. როცა გგონია რომ პატარა მექანიზმი რომელიც წიკწიკებს შენს მაჯასთან, გაძლევს დროის მართვის ძალაუფლება.

მერე ვიფიქრე, რომ იქნება სწორედ ასეთი ნოსტალგიაა, რომელიც ჩვენს დღევანდელობაში ასე მარტივად გვავიწყებს ყველაფერს და წარსულისკენ გვახედებ მუდამდღე.  ჩემს ეკლესიაში იციან ხოლმე ჩვენმა ბებიებმა_ უწინ ისეთი სიყვარული იყო, ისეთი ხალისი და სიხარული, სულიწმიდის ძალა ისე იგრძნობოდა ეკლესიაში… სულ ძველ დროს მისტირიან, არა და თუ მოაყოლებ იმისთანებს მოგიყვებიან, მტრის კარს.

ხო და ჩვენც წარსულის ნოსტალგია ისე ძლიერად გვაქვს გულში, რომ გვავიწყებს  _ პუტინს, აფხაზეთს, სამაჩაბლოს, 2008 წელს, მცოცავ საზღვრებს… და რაღაცას მივტირით. არა და გვავიწყდება, რომ არც „კანონი კანონობდა“, არც „უფრო მეტი სიყვარული იყო“ და არც სიმღერა იმღერებოდა გულწრფელად და არც საქმეს აკეთებდა ვინმე. უბალოდ ჩვენი ცხოვრების მონაკვეთი გვენატრება,  როცა ახალგაზრდები ვიყავით;  როცა ჭაღარა არ გვქონდა, როცა არც წნევები გვაწუხებდა, არც ოსტეოხონდროზი. როცა ჯამაგირი გვქონდა და ვიპრანჭებოდით, ვფლირტაობდით, ვკეკლუცობდით. როცა არც სექსი იყო ქვეყანაში და თან 37 მანეთიანი ბილეთები ეგზოტიკური გამოცდილების ჯადოსნური კარი იყო…

ჩვენი სიცოცხლის შორეული ამბავი გვენატრება და ამ მონატრებასა და ნოსტალგიას არაფერი აქვს საერთო არც პოლიტიკურ წყობასთან, არც მმართველობასა თუ საზოგადოებრივ განწყობებთან. 

Жизнь невозможно повернуть назад
И время ни на миг не остановишь

 

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s