ურდულდადებული მაღაროდან ამოსული ხმა

107384

 

ჩვენს ქვეყანაში ყველაფერი თავისი დინებით მიდის. ზოგს აღელვებს ადამიანთა რელიგიური გრძნობები, ზოგს ოკუპირებული ტერიტორიები, ზოგსაც ის, რომ ოკუპაციის დღეს ოკუპანტი ქვეყნის დედაქალაქში ჩვენი ქვეყნის კულტურის მოღვაწეები მღერიან ან ცეკვავენ… ზოგს მაღალი ხეების ჯავრი აქვს, ზოგს დაბალი წნევის…

ამ, უკვე რუტინულ მოვლენად ქცეულ, სამოქალაქო მღელვარებებში თითქმის შეუმჩნევლად (ყოველ შემთხვევაში, ჩემისთანა საქმეში გაუთვითცნობიერებელი ადამიანებისათვის შეუმჩნევლად) ჩაიარა მაღალმთიანი რეგიონების სტატუსის მინიჭებასთან დაკავშირებულმა, გადაწყვეტილებებმა. გადაცემაც კი ვნახე, როცა ახალგაზრდა კაცი ითვლიდა, რომ  2016 წლის დაწყებიდან მის ოჯახს, რომელსაც სავარაუდოდ არც მანამდე ჰქონდა სასწაული ფინანსური მდგომარეობა, რამდენიმე ასეული ლარით ნაკლები შემოსავალი ექნებათ ამ ერთის მხრივ სრულიად უწყინარი გადაწყვეტილების წყალობით.

მაგრამ ამ გადაცემამაც ჩაიარა. გულში ალბათ ვიფიქრე კიდეც, რომ ამაზე უარესებიც ხდება ამ უსამართლო ქვეყანაში თქო, და გავაგრძელე ჩემს ყოველდღიურობაში ხან თოფაძის, ხან მეჭიაურის განცხადებებზე გაცხარებები…

რომ არა სახელმწიფოს უმოქმედობისა, თუ საზოგადოების გულგრილობით მოთმინების ფიალა ავსებული ადამიანების ხმა, რომელიც მაღაროების სიღრმიდან გაისმა, ბევრს არც გვეცოდინებოდა ის ამბავი, რომ, თურმე მაღაროელებს, როცა სამუშაო დღის დასაწყისში „მიწისქვეშეთში“  უშვებენ, როგორც ტყვეებს, ან ნადირებს,  გარედან კარს უკეტავენ. რომ არა ეს მღელვარება,  იმ ფონზე, როცა ყველას ჯანი გვიჭირს, ყველას გვაქვს ჩვენი უკმაყოფილება ჯანდაცვის სისტემასთან, თუ საყოველთაო დაზღვევებთან, ბევრს არ გვეცოდინებოდა მაღაროში დასახიჩრებული და დაინვალიდებული ადამიანების ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ…

ზოგიერთი ჩვენგანი ამ მოვლენებს „მარჯვნიდან“, ზოგიც „მარცხნიდან“ ვუყურებთ. ზოგი ჩვენგანი ფიქრობს, რომ დღეს დასაქმებულისათვის გაუსაძლისი სამუშაო პირობების ხარჯზე შეიძლება მხოლოდ ხვალინდელი ეკონომიკის აშენება. ზოგი ჩვენგანი პოლიტიკური ოპონენტებისათვის ტალახის სროლის შანსს არ გაუშვებს. ზოგი იმაზე მოვყვებით მსჯელობას, ტყიბულელების ამბავზე რომ ახმაურდით, რატო კაზრეთის პრობლემების დროს არ ამოიღეთ ხმა, ანდა ბიზნესებს რომ ატერორებდა წინა ხელისუფლება მაშინ რატომ გქონდათ პირში წყალი ჩაყენებულიო…

მღვრიე წყალში ყველა თავისი თევზის დაჭერას ეცდება. ზოგიც ეცდება გაფიცულების, ანდა გაფიცულთა მხარდამჭერების დაჭერით სიტუაციის მოგვარებას.

ერთი გზა არის, კეთილი სამარიტელის იგავის გმირებივით, ეს ამბავი გავიგონოთ, დავინახოთ და ჩავიაროთ საკუთარი საქმეებით დაკავებულებმა და უამრავი მიზეზი და ახსნა ვუპოვოთ ჩვენს გულგრილობას.  ან, არის მეორე გზა _  სულ ერთი წუთით უნდა გაჩერდე და ყური დაუგდო ურდულდადებული მაღაროდან ამოსული ადამიანების ხმას და იმ ხმაში საკუთარი ხმაც გაიგონო.

 

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s